Het Koycegiz-meer

Koycegiz is het meer bovenaan het systeem. De rivier die langs Dalyan loopt verlaat het meer, slingert door een lang doolhof van rietkanalen en bereikt uiteindelijk de zee bij Iztuzu.

De meeste dagboten keren om voor ze echt op het open meer komen. Kwam u voor stil water en vogels in plaats van voor stranden, dan is dat de verkeerde bocht, en er zijn tochten die hem niet maken.

De kanalen zijn het mooiste deel

Het stuk tussen het dorp en het open meer is een doolhof van riet dat hoger staat dan de boot, en de kapitein stuurt evenveel op geheugen als op zicht.

Het is het stilste deel van elke dag op dit water. Reigers en zilverreigers op de meeste ochtenden, vaak ijsvogels, kiekendieven boven het riet als u eraan denkt omhoog te kijken. Niemand kan u een bepaalde vogel op een bepaalde ochtend beloven.

De kanalen vullen zich vroeg en laat met laag licht, en dat is het praktische argument voor de eerste boot of een avondvertrek in plaats van het midden van de dag.

Hoe het meer zelf is

Open, vlak en aanzienlijk groter dan de rivier doet vermoeden, met bergen achter de overkant en het stadje Koycegiz aan de noordzijde.

Warme bronnen voeden het meer aan de zuidkant, en daarom ligt het thermale water waar het ligt, en het watert via Dalyan af naar zee. Door die verbinding is het water brak in plaats van zoet, en zwemmen er zeevissen tot boven aan toe.

Hoe mensen het in de praktijk zien

Welke van deze een bepaalde boot vaart, is het waard om vast te stellen voor u aan boord stapt. De routes staan per tocht op onze zustersite.

Over de dieren, eerlijk gezegd

De delta is een beschermd wetland en er zit veel. Vogels zijn het betrouwbare deel: er staat vrijwel altijd iets langpotigs geduldig in het ondiepe.

Er zitten weekschildpadden in de rivier naast de karetschildpadden bij de monding, en blauwe krabben in de kanalen, en niets daarvan houdt zich aan een dienstregeling.

Wie u een waarneming belooft, verkoopt iets in plaats van iets te vertellen. Wat wel beloofd kan worden is stil water en een goede kans.

Wanneer het niet de moeite is

Midden op een julimiddag zijn de kanalen heet, benauwd en druk met andere boten, en het open meer is een lange vlakke schittering zonder plek om eraan te ontkomen.

Diep in de winter dunnen de boten uit en varen sommige helemaal niet. Het riet wordt bruin, het licht is uitzonderlijk en u regelt dingen per telefoon in plaats van door op de kade te verschijnen.